تریپس

تریپس ها از آفات مهم گیاهان گلخانه ای مانند توت فرنگی، گل رز و گیاهان زینتی و جالیزی و ... می باشند.
این حشرات در گیاهانی مانند توت فرنگی و خیار با تغذیه از گل ها موجب کاهش تولید و بدشکلی میوه ها میشوند. در گلخانه های رز و گیاهان زینتی نیز با تغذیه از گلبرگ ها به زیبایی گل ها آسیب وارد می کنند و موجب کاهش بازار پسندی و قیمت گل می شوند.

 

خسارت تریپس روی غنچه گل رز شاخه بریده     خسارت تریپس روی میوه های توت فرنگی
       خسارت تریپس روی رز                            خسارت تریپس روی توت فرنگی
 
 
تغذیه تریپس از گل های توت فرنگی
تغذیه تریپس از گل های توت فرنگی
 

تریپس دارای مراحل تخم، لارو سن 1، لارو سن 2، پیش شفیره، شفیره و بالغ می باشد. که تخم در داخل بافت گیاه گذاشته می شود و مراحل شفیره و پیش شفیره در بستر کشت نمو خود را سپری می کنند. فقط تریپس بالغ می تواند پرواز کند و مراحل نابالغ قدرت پرواز ندارند.

مراحل مختلف زندگی تریپس ها
 

تریپس ها به هر دو نوع کارت های زرد و آبی چسبنده جذب می شوند و می توان از آن ها به منظور شکار انبوه (Mass traping) استفاده کرد. با این حال گفته می شود تریپس ها به کارت های آبی بیشتر جلب می شوند.
کارت و نوارهای رنگی چسبنده اگر به صورت عمودی نصب شوند تریپس های بیرون گلخانه را نیز به داخل گلخانه جلب می کنند ولی اگر به صورت افقی نسب شوند برای تریپس های بیرون به صورت خط باریکی دیده می شود ولی تریپس های داخل گلخانه به خوبی آن را خواهند دید. این نکته به خصوص برای گلخانه هایی که درز بندی مناسبی ندارند و امکان ورود آفات از خارج گلخانه به داخل وجود دارد اهمیت بسیار دارد.
گلخانه داران باید علف های هرز گلدار بیرون گلخانه را که محلی برای ذخیره تریپس ها می باشد از بین ببرند.

علف های هرز   
 

آفت کش ها فقط مراحل بالغ و لارو ها را می توانند از بین ببرند و اثر بسیار محدودی روی تخم، پیش شفیره و شفیره دارند. چرا که تخم ها داخل بافت گیاه و پیش شفیره و شفیره نیز در داخل بستر کشت می باشند. بنابراین باید سمپاشی های منظم صورت گیرد تا تریپس های بالغی که دائما از خاک بیرون می آیند را کنترل کند. بعلاوه به علت این که بالغ ها در داخل غنچه و قسمت های مختلف گل مخفی می شوند امکان تماس با سموم تماسی کم هست.
با این حال تریپس ها در ساعات 7.5 الی 8.5 صبح برای جفت گیری بیرون می آیند. همچنین دو ساعت مانده به غروب (night fall) روی برگها و بیرون غنچه ها تجمع پیدا می کنند و فرمون تجمعی تریپس های بیشتری را فرا می خواند. این فرمون شناسایی شده و به صورت مصنوعی ساخته شده است. شرکت سینگنتا نیز این فرمون را تجاری کرده است. با استفاده از این فرمون در هر زمان از طول روز تریپس ها از مکان های مخفی بیرون کشیده می شوند و امکان تماس با سموم تماسی و سموم بیولوژیک مثل beauveriabassiana بیشتر می شود.


تریپس ها به گل هایی مثل گل جعفری(همیشه بهار) مکزیکی که گرده زیادی دارند جلب می شوند که اگر در فاصله 10 متری خارج گلخانه قرار بگیرند به عنوان گیاه تله مورد استفاده قرار می گیرد.سپس می توان با استفاده ازbeauveriabassiana، آفت کشها و همچنین شکارگرها این تریپس های روی گیاهان تله را قبل از ورود به گلخانه از بین برد.
از سوی دیگر می توان ازپلاستیک های منعکس کننده نقره ای در ورودی ها و دریچه های گلخانه به عنوان دورکننده تریپس های بالغ استفاده کرد.
بسیاری از کنه های شکارگر برای کنترل تریپس استفاده می شود که فقط به لارو سن یک و لارو سن دو حمله می کنند چون تریپس های بالغ راهی برای در امان ماندن از حمله کنه ها دارند. تریپس های بالغ شکم خود را تاب می دهند و مدفوع مایع را به صورت کنه شکارگری که در حال آمدن است می پاشند. Orius تنها شکارگری است که به راحتی به تریپس های بالغ حمله می کند اما در کشت هایی که گرده به فراوانی نباشد مستقر نمی شود. شفیره و پیش شفیره چند روز را در خاک یا برگ های ریخته شده سپری می کنند جایی که در معرض حمله کنه شکارگر خاکزی به نام Hypoaspis و برخی نماتد های انگل حشرات مثل Steinernema هستند.
یک برنامه IPM نیازمند ترکیب همه این عوامل بیولوژیک و استراتژی های کنترل هست  چرا که هر کدام به مقداری جمعیت را کنترل می کند.

ترکیبات زیاد لزوما منجر به پخت کیک خوشمزه نمی شود بلکه باید ترکیبات صحیح با کیفیت عالی و در تناسب مناسب با یکدیگر باشند. گاهی عوامل کنترل بیولوژیک باهم رقابت می کنند و مانع کار یکدیگر می شوند. تقاضا برای کنترل بیولوژیک در حال افزایش است و بسیاری از توزیع کنندگان سموم عوامل کنترل بیولوژیک را همچون سم می فروشند.
سال هاست A. cucumeris و پرسیملیس با هم در برنامه های IPM استفاده می شود و هیچ مشکل شکارگری درون رسته ای ندارند. این ممکن است به این دلیل باشد که A. cucumeris طیف شکار زیادی ندارد و از تریپس های خیلی جوان تغذیه می کند و پرسیمیلیس فقط از کنه تغذیه می کند و به هم حمله نمی کنند. کنه شکارگر جدید Amblyseiusswiriskii شکارگر عمومی تری از A. cucumeris  است بنابراین اگر به دقت استفاده نشود پتانسیل تخریب برنامه های بیوکنترل علیه سایر آفات را دارد.